به شايعه‌سازى زده بوده است . اين مطلب هنگامى روشن مىشود كه بدانيم قرآن در زمان پيامبر و به دستور او نوشته شد و اين كار توسط « كاتبان وحى » صورت گرفت و باز بدانيم كه مصاحف متعددى در دست صحابه بوده است . با اين توضيحات داستان جمع‌آورى قرآن توسط زيد به شهادت دو شاهد و اضافه شدن آياتى به شهادت خزيمه مورد شك و ترديد قرار مىگيرد . و ما با توضيحات ديگرى كه در آينده خواهيم داد سستى اين داستان و مشابه آن كاملا واضح خواهد شد . كما اين كه سخن امام حسن دال بر محكوميت قائلين به تحريف و تكذيب آنان است . سپس خود امام مادّهء نزاع را نابود كرده و مىگويد : « قرآن مجموع است و نزد اهلش محفوظ است . » اهل قرآن كيستند ؟ عبارت : « عند اهله » از امام مستلزم مكث كوتاهى است براى روشن شدن معناى اهل قرآن . آيا مراد امام از « اهل قرآن » حافظان قرآن كريم است از صحابه يا ديگران كه هر كدام براى خود مصحفى دارد و تمام آيات را در آن گرد آورده است ؟ البته لازم نيست هر فرد بالفعل قرآن كاملى داشته باشد بلكه صرف امكان تهيه و تكميل ، كافى است . و آيا مىتوانيم از اطلاق روايت مرجحى براى اين وجه به دست بياوريم يا آن كه منظور امام خصوص اهل البيت است و مراد اين است كه خصوص آن قرآنى كه پيامبر جمع كرد و توسط كتاب وحى نوشته شده بود يا آن قرآن مكتوب توسط على - عليه السلام - كه در آن تأويل ، تنزيل و غيره بود و نزد اهل بيت مجموع و محفوظ است و در اختيار مردم مىباشد ؟ بنابراين ادعاى اين كه عمر خواست قرآن را در يك مصحف جمع‌آورى كند ، درست نيست ، تا آن هنگام كه قرآن پيامبر نزد اهل بيت محفوظ است . و گاهى بعضى وجه اوّل را استظهار مىكنند . و به هر ترتيب مشخص مىگردد كه امام - عليه السلام - خواسته است دروغ معاويه را تكذيب كند و دليل قاطع بر دروغ بودن آن بياورد . و خود اين بيان از امام ، دليل روشنى است بر دروغ بودن داستان تحريف و نقص و از بين رفتن آيات زيادى از قرآن .